قوله : امّا شهادة لنفسه او يمين : و هركدام كه فرض گردد از شهادت بنفع غير ضعيف‌تر مىباشد . قوله : فلا يعمل به : يعنى به لعان . قوله : نفى اليمين فيه : يعنى در حدّ . متن : و نسبته إلى القول يؤذن بتوقفه فيه . و وجهه أصالة عدم الاشتراط ، و الحكم في الآية وقع مقيدا بالوصف و هو لا يدل على نفيه عما عداه ، و جاز خروجه مخرج الأغلب ، و قد روي أن النبي صلى اللَّه عليه و آله لاعن بين عويمر العجلاني ، و زوجته و لم يسألهما عن البينة . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اينكه مرحوم مصنّف اشتراط فقدان بيّنه را به [ قيل ] نسبت داد مشعر است به اينكه خود در آن متوقّف مىباشد و وجه توقّف اين است كه : اصل مقتضى عدم اشتراط بوده و از طرفى حكم واقع در آيه شريفه يعنى ثبوت لعان براى موضوع مقيّد به وصف واقع شده چه آن‌كه موضوع الّذين يرمون ازواجهم بوده و وصف آن و لم يكن شهداء مىباشد و در اصول مقرّر است كه تعليق حكم بر موضوع مقيّد به وصف دلالت بر نفى آن از غيرش ندارد و بعبارت ديگر : وصف داراى مفهوم نيست و محتملا وصف مزبور بملاحظه اين استكه غالبا ازواج براى چنين نسبتى كه به همسرشان مىدهند شاهد ندارند پس ذكر وصف از باب جرى على الغالب است و آن مانع از ثبوت مفهوم مىباشد .